โกหกจนหยุดไม่ได้ สัญญาณโรคหลอกตัวเอง และทางออกด้วยการพบจิตแพทย์

3. สาเหตุทางจิตเวชที่ส่งผลให้เกิดพฤติกรรมโกหกไม่หยุด

การโกหกจนเป็นนิสัยไม่ได้เกิดขึ้นอย่างลอยๆ แต่มักเป็นอาการร่วมที่พบได้ในผู้ป่วยปัญหาสุขภาพจิตและโรคความผิดปกติทางบุคลิกภาพ (Personality Disorders) หลายประเภท เช่น

3.1 โรคหลงตัวเอง (Narcissistic Personality Disorder)

ผู้ป่วยจะมีภาวะต้องการได้รับการยอมรับ ชื่นชม และให้ความสำคัญกับตนเองสูงเกินจริง จึงมักใช้คำโกหกคุยโวเกี่ยวกับความสำเร็จและเส้นสาย เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบ

3.2 โรควิตกกังวล (Anxiety Disorders)

ความกลัวการถูกปฏิเสธและความรู้สึกไม่มั่นคงในจิตใจ ทำให้ผู้ป่วยสร้างเรื่องโกหกขึ้นมาเป็นเกราะป้องกันตนเอง เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตัดสินจากผู้อื่น

3.3 โรคย้ำคิดย้ำทำ (Obsessive-Compulsive Disorder)

การหลอกตัวเองอาจถูกใช้เป็นกลไกการรับมือ (Coping Mechanism) รูปแบบหนึ่ง เพื่อผ่อนคลายความเครียดสะสม หรือปกปิดอาการป่วยที่แท้จริงของตนเองไม่ให้ผู้อื่นรับรู้

3.4 โรคต่อต้านสังคม (Antisocial Personality Disorder)

ผู้ป่วยกลุ่มนี้ใช้การโกหกเป็นเครื่องมือหลักในการหลอกใช้ ปั่นหัว หรือแสวงหาผลประโยชน์จากผู้อื่น โดยปราศจากความรู้สึกผิดหรือความเห็นอกเห็นใจ

นอกจากนี้ ปัจจัยด้านบาดแผลทางใจในวัยเด็ก (Childhood Trauma) การเติบโตในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย ตลอดจนความบกพร่องในการทำงานของสารสื่อประสาทและระดับฮอร์โมนในสมอง ต่างก็มีส่วนกระตุ้นให้เกิดพฤติกรรมเสพติดการโกหกได้เช่นกัน

4. แนวทางการดูแลและช่วยเหลือคนใกล้ชิดที่มีภาวะโกหกจนเป็นนิสัย

การรับมือกับผู้ที่มีอาการโกหกจนหยุดไม่ได้ จำเป็นต้องใช้ความเข้าใจ ความใจเย็น และหลักการทางจิตวิทยาที่ถูกต้อง

1. ทำความเข้าใจว่าไม่ใช่เรื่องส่วนตัว: ตระหนักว่าคำโกหกนั้นเกิดจากอาการเจ็บป่วยทางจิตใจที่ไม่สามารถควบคุมได้ ไม่ได้มีเจตนาทำร้ายคุณโดยตรง
2. ตั้งรับด้วยอารมณ์ที่มั่นคง: การแสดงความโกรธหรือต่อว่าอย่างรุนแรงจะไม่ช่วยให้พฤติกรรมดีขึ้น แต่จะยิ่งทำให้ผู้ป่วยสร้างคำโกหกใหม่ขึ้นมาปกปิด
3. ไม่ร่วมมือกับคำโกหก: แสดงจุดยืนอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น โดยการถามหาข้อเท็จจริงอย่างมีเหตุผล และไม่เออออตามเรื่องราวที่แต่งขึ้น
4. สนับสนุนให้เข้ารับการรักษากับผู้เชี่ยวชาญ: อธิบายให้ผู้ป่วยเห็นถึงประโยชน์ของการบำบัดรักษาโดยไม่ตัดสิน เพื่อให้ยอมรับการเปิดใจเข้ารับความช่วยเหลือ